Nazwa łacińska: Gromphadorhina portentosa
Nazwa polska: Karaczan madagaskarski
Wielkość: 7-8 cm

Pojemnik hodowlany:
Może być to szklane akwarium, terrarium, lub po prostu plastikowe pudło. Karaczany najlepiej trzymać bez ściółki, zwiększając ich powierzchnie życiową przez włożenie do pojemnika wytłoczek od jajek, rolek od papierów toaletowych bądź ręczników papierowych. Pojemnik musi być przykryty, gdyż karaczany te chodzą po ściankach. Przezorny hodowca oprócz nałożenia siatki z oczkami o małej średnicy może ewentualnie na brzegu pojemnika wysmarować 3 cm pasek z wazeliny, który w 100% uniemożliwi ucieczkę. Musimy pamiętać o dobrej wentylacji pojemnika.

Temperatura i wilgotność:
25-28 stopni Celsjusza. Można jednak trzymać je w temperaturze pokojowej. Temperatura podana jest temperaturą optymalną- przy niej nasza hodowla będzie mnożyć się najszybciej, a cykl rozwojowy będzie krótszy. Wilgotność optymalna to 70-80% i warto zadbać o spełnienie tego wymogu.

Karmienie:
Pokarm warzywny: kapusta, mniszek lekarski, jabłko, marchewka, oraz wszelkie inne warzywa i owoce. Ważne przy owocach i warzywach jest pokrojenie ich w najcieńsze kawałki, by były lepiej dostępne dla zwierząt.
Pokarmy białkowe: karma dla psa lub kota (warto ją rozdrobnić przed podaniem), płatki do karmienia rybek, gotowane jajko, mięso. Zabezpieczając hodowlę w białko minimalizujemy ewentualne akty kanibalizmu.
Jeżeli dostarczamy hodowli odpowiednio dużą ilość warzyw i owoców nie jest konieczne podawanie wody. Jeśli jednak podstawę stanowią pokarmy suche, można poić Karaczany. Najlepszą metodą jest nasączanie waty wodą i położenie jej na jakiś spodeczek. Dzięki temu mniejsze karaczany się nie utopią.

Rozród:
Kopulują chętnie ze sobą. Po kopulacji samica nosi przez około miesiąc ootekę. Z ooteki wykluwają się młode wielkości 0,5-1cm. Ważne jest, żeby w okresie w którym samice chodzą z ooteką nie stresować ich za bardzo, gdyż mogą ootekę odrzucić, a inkubacja jej poza organizmem matki jest niemożliwa.

Karaczany są uznawane za najlepszą karmówkę. Nie wymagają zbyt wiele uwagi, mnożą się bardzo dobrze i nie są tak strasznymi kanibalami jak np. świerszcze. Zdenerwowane, głośno syczą. Największym minusem tego gatunku jest bardzo długi cykl życiowy. Od narodzin do okresu gotowości do rozrodu mija od 6 do 9 miesięcy.