Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Brachypelma vagans

2. Nazwa polska
Ptasznik czerwono odwłokowy

3. Nazwy handlowe
Eurypelma dupontii, Eurypelma vagans, Mexican Red Rump Tarantula , Mexican Black Velvet Tarantula.

4. Środowisko życia
Ptasznik naziemny. Zamieszkuje lasy tropikalne.

5. Występowanie
Gwatemala, Meksyk, Kostaryka, Belize.


6. Wygląd
Pająk o intensywnym czarnym zabarwieniu karapaksu, odwłoka i odnóży. Odwłok pokrywają krwistoczerwone włoski. Pająk średnich rozmiarów (samica 6-7 cm DC, samiec 4,5-5 cm DC).

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
20x30x20cm

2. Temperatura
W dzień 25-27 stopni Celsjusza, w nocy 22 stopnie Celsjusza. Nie zaobserwowano negatywnego wpływu na wzrost i rozmnażanie tego pająka w temperaturze pokojowej (20-21 stopni Celsjusza)

3. Wilgotność
70-80%

4. Rozród w hodowli
Jedynym problemem jest jak u większości Brachypelm wiek samicy, która musi mieć przynajmniej 4 lata. Kopulacja sama w sobie przebiega bez problemu. Kokon budowany jest około 4-8 miesięcy od kopulacji. W kokonie znajduję się od 500 do 900 młodych.

5. Temperament
Ptasznik łagodny, wybiera zazwyczaj ucieczkę niż atak. Wyczesuje włoski parzące z odwłoka. Krąży opinia, że vagansy to najagresywniejsze z Barchypelm i owszem, zaobserwowano, że jest to gatunek, który najczęściej lubi się postawić, jednak nie jest to agresja nad którą byłoby ciężko zapanować.

6. Dostępność w handlu
Duża.

Ładne ubarwienie, słaby jad, łatwy odchów młodych i stosunkowo niska agresja ptasznika sprawia, ze nadaję się dla początkującego hodowcy.

Pająk znajduje się na liście CITES


Dodatkowo, na forum:

Ciekawe zachowanie B. vagans po opuszczeniu kokonu

Bibliografia
Ausserer, A. 1875. Zweiter Beitrag zur Kenntniss der Arachniden-Familie der Territelariae Thorell (Mygalidae Autor). Verh. zool.-bot. Ges. Wien 25: 125-206. [p. 197, pl. 7, f. 41]. Bradley, G. 1988. Mating Brachypelma vagans. Journal of the British Tarantula Society 4(1): 17. Bubbins, A.K. 1992. Captive breeding of Euathlus vagans. Journal of the British Tarantula Society 7(4): 13-14. Cawsey, P. 1998. A few personal observations on Brachypelma vagans and Brachypelma angustum spiderlings. Journal of the British Tarantula Society 13(3): 94-95. COT, D. 1991. Fiches d'élevage d'Euathlus albopilosa, E. vagans et Avicularia avicularia. Arachnides 9. Edwards, G.B. & K.L. Hibbard. 1999. The Mexican Redrump, Brachypelma vagans (Araneae: Theraphosidae), an Exotic Tarantula Established in Florida. Entomology Circular No. 394: 1-2. Reichling, S.B. 2000. Group dispersal in juvenile Brachypelma vagans (Araneae, Theraphosidae). Journal of Arachnology 28(2): 248-250. POTTGENS, C. 1992. Observations sur le développement d'EUATHLUS vagans (Ausserer 1875) (Theraphosidae, Grammostolinae). Arachnides 13.