Naszą witrynę przegląda teraz 22 gości 
Opisy gatunkowe Theraphosinae Brachypelma smithi
Brachypelma smithi PDF Drukuj Email
Wpisany przez Przemysław Łuczak   



Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Brachypelma smithi

2. Nazwa polska
Ptasznik czerwonokolanowy

3. Nazwy handlowe
Mexican redknee, Eurypelma smithi , Euathlus smithi, ptasznik Indiany Jones?a.

4. Środowisko życia
Ptasznik naziemny. Żyję w środowisku pustynnym, półpustynnym i na sawannach.

5. Występowanie
Meksyk


6. Wygląd
Karapaks czarny, z jasną obwódką, odwłok czarny z pokryty jasnymi włoskami, na odnóżach znajdują się charakterystyczne pomarańczowe plamki. Ptasznik duży (samica może dorastać nawet do 8cm DC, samiec około 4-5 cm DC)

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
30x20x30cm

2. Temperatura
W dzień: 24-26 stopni Celsjusza. W nocy: 21-22 stopnie Celsjusza. Nie zaobserwowano jednak negatywnego wpływu na wzrost i rozród przy temperaturze pokojowej (20-21 stopni Celsjusza)

3. Wilgotność
60-70%

4. Rozród w hodowli
Bardzo prosty. Samice nie są agresywne w stosunku do samca i chętnie kopulują. Najlepsze rezultaty osiągają dojrzałe 4 letnie samice. Kokon budowany jest po 3-9 miesięcy. W kokonie znajduję się od 200 do nawet tysiąca jajeczek.

5. Temperament
Ptasznik łagodny. Woli uciec niż zaatakować, wyczesuje włoski parzące.

6. Dostępność w handlu
Bardzo duża.

Pająk polecany dla początkujących hodowców, a także osób, które po prostu chcą małej dawki egzotyki w domu. Niewymagający i wytrzymały, a przy tym ciekawie ubarwiony. Posiada słaby jad.

Pająk znajduje się na liście CITES.

 Bibliografia
Cambridge, F.O.P.-. 1897. Arachnida - Araneida and Opiliones. In Biologia Centrali-Americana, Zoology. London, 2: 1-40. [p. 20, pl. 1, f. 4].

DUPRE, G. 1994. Réflexions sur la protection d'EUATHLUS smithi. Arachnides 21.

Fritzsche, B. 1999. Vogelspinnensteckbrief Nr. 3. Brachypelma smithi (F.O.P.-Cambridge, 1897). [Tarantula info sheet 3 - Brachypelma smithi (F.O.P.-Cambridge, 1897)]. Arthropoda 8(1): 17.

Hull-Williams, V. 1986. The mating game. British Tarantula Fellowship Newsletter 10: 11-14.

Kirk, P. 1988. A tale of Brachypelma smithi, Part 1. Journal of the British Tarantula Society 4(1): 10-11.

Kirk, P. 1988. A tale of Brachypelma smithi, Part 2. Journal of the British Tarantula Society 4(2): 20-21.

Klatter, F. 2002. Geslaagde kweek met Brachypelma smithii. Tijdschrift van Vogelspinnen Vereniging Nederland 10(35).

Layzell, J. 1990. Trying to breed B. smithi. Journal of the British Tarantula Society 6(2): 16.

Morris, D. 1992. Brachypelma smithi observations. Journal of the British Tarantula Society 8(3): 20.

Portman, C. & S. Portman. 2001. Faith, hope and glory: breeding Brachypelma smithi. Arachnida 1: 4-7.

Portman, C. & S. Portman. ?. Brachypelma smithi egg laying. http://www.thebts.co.uk/bsmithi.htm

Portman, S. 2000. Breeding Brachypelma smithi. Journal of the British Tarantula Society 15(4): 135-138.

Randall, J.B. & W.H. Whitcomb. 1976. Notes on the molting of a tarantula, Brachypelma smithi (Araneae: Theraphosidae). Florida Entomologist 59(4): 438.

Schneider, S. 2005. Krankheitsverlauf und Heilung bei einer an ?Vogelspinnenkrebs? erkrankten Brachypelma smithi. ARACHNE 10(3): 4-5.

Striffler, B.F. 2004. Die Rotknievogelspinne - Brachypelma smithi. Natur und Tier - Verlag Münster.

Tansley, G. 1992. Size differences between two specimens of Euathlus smithi (Mexican red knee). Journal of the British Tarantula Society 7(4): 5.

Verdez, J.-M. 1993. Fiche d'élevage: EUATHLUS smithi (Cambridge, 1897). Arachnides 16.

 

Copyright © 2012 Bestiae.pl, Grafika: krabDESIGN