Naszą witrynę przegląda teraz 28 gości 
Opisy gatunkowe Theraphosinae Theraphosa blondi
Theraphosa blondi PDF Drukuj Email
Wpisany przez Sebastian Ś   



Informacje ogólne

1. Nazwa łacińska
Theraphosa blondi

2. Nazwa polska
Ptasznik Goliat

3. Nazwy handlowe
Goliath bird eater.

4. Środowisko życia
Wilgotne tropikalne lasy. Najczęściej wykopuje lub zasiedla gotowe głębokie nory.

5. Występowanie
Rodzaj Theraphosa prawdopodobnie nie występuję na wysokości powyżej 1000 m n.p.m.
T. blondi znajdowana jest głównie w północnej części Gujany Francuskiej oraz Surinamu, jednak ze względu na częste błędy poprawnej identyfikacji gatunku ( mylenie blondi ze stirmi ) podanie dokładniejszych informacji jest póki co bardzo trudne.

6. Wygląd
Młode szare, wpadające czasem w czerń, z każda z kolejna wylinką robią się coraz bardziej brązowe. Ubarwienie dorosłych osobników to brąz czy nawet rudy. Patella ozdobiona jest dwoma czerwonawymi paseczkami. Zaraz po wylince ptaszniki te są ciemniejsze i z czasem robią się coraz jaśniejsze. Młode osobniki nie mają jasno ubarwionych końcówek odnóży ( tarsus i metatarsus ) jak apophysis i stirmi. Wpadają tylko lekko w jasny kolor. Dorosłe sztuki posiadają owłosione rzepki (patellae ). Dorosłe samce nie posiadają haków goleniowych.
Samice mogą osiągać prawdopodobnie nawet około 13 cm ciała. Samce prawdopodobnie zazwyczaj 9-11 cm ciała. Gatunek należy do rodzaju największych znanych pająków na ziemi.

Informacje hodowlane

1. Wielkość terrarium
Wymiary terrarium dla dorosłego osobnika to np. 50x40x30 dł./szer./wys. Sztywnych reguł nie ma. Należy nie przesadzać z wysokością terrarium. Duży odwłok blondi jest podatny na uszkodzenia.

2. Temperatura
23-28 stopni Celsjusza. .

3. Wilgotność
80-90% Wysoka wilgotność połączona z dobrą wentylacją. Zaleca się umieścić miskę z wodą w terrarium.

4. Rozród w hodowli
Bardzo trudny. Co roku zdarzają się jedynie pojedyncze przypadki udanego rozmnożenia w niewoli. Samce i samice dorastają około 3 roku życia. Kopulacja zazwyczaj przebiega bez problemów. Po złożeniu kokonu samicy należy zapewnić całkowity spokój ponieważ bardzo często zjada kokon. Zapewnienie właściwych warunków do jego inkubacji stanowi największą trudność. Kokon jest bardzo wrażliwy na przesuszenie , często również jajka atakują grzyby rozwijające się w wysokiej wilgotności. Prawdopodobnie również nieudane rozmnożenie gatunku może wynikać z krzyżowania blondi ze stirmi.

5. Temperament
Ptasznik ten często kąsa bez ostrzeżenia jak i zaniepokojony wyczesuję włoski parzące z odwłoka , typ III. Młode zazwyczaj płochliwe i wbrew wielu opiniom szybkie. T. blondi posiada narządy strydulacyjne prawdopodobnie między I i II parą odnóży. Najnowsze informację są jednak sprzeczne ze starszymi co do dokładnego umiejscowienia tych narządów. Prawdopodobnie znajdują się tylko na I parze odnóży ( dokładniej na biodrach , coxae ).

6. Dostępność w handlu
Dostępność młodych osobników, dorosłych samców i samic jest mała. Drogi gatunek.

Dobrze zapewnić grubą warstwę podłoża oraz kryjówkę która zostanie bezpośrednio zamieszkana lub np. podkopana. Blondi często również ?urządza? wystrój pojemnika hodowlanego ?według własnego uznania?. Ze względu na gwałtowne zachowanie , dużą ilość jadu oraz wrażliwość na wilgotność w terrarium asekuracyjnie polecany jest terrarystom którzy mają już doświadczenie w hodowli ptaszników.


Bibliografia :

Rudloff, J.-P. & D. Weinmann. 2010.
A new giant tarantula from Guyana.
Arthropoda Sciencia 1(1): 20-38.

Gabriel, R. 2003.
Notes on the husbandry and captive breeding of Theraphosa blondi.
Journal of the British Tarantula Society 18(2): 54-57.

 

Copyright © 2012 Bestiae.pl, Grafika: krabDESIGN