Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Chilobrachys andersoni

2. Nazwa polska
brak

3. Nazwy handlowe
Phlogius cervinus, Musagetes rufofuscus, Musagetes decipiens, Burmese Musard tarantula.

4. Środowisko życia
Wilgotne tereny np.lasy deszczowe.

5. Występowanie
Malezja, Indie, Mianmar.

6. Wygląd
Pająk osiągający dość sporych rozmiarów - 6 cm DC, choć niekiedy nawet więcej. Cechą charakterystyczną dla rodzaju Chilobrachys są długie nogi i podłużny odwłok. Podstawową barwą tego pająka są kolory w odcieniach brązu. Samce są nieco ciemniejsze = posiadają bulbusy, lecz co ciekawe nie mają haczyków na przedniej parze odnóży. Młode osobniki są ubarwione jednolicie w kolorze brązowym.

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
25x25x30cm

2. Temperatura
25*C-28*C w nocy lekki spadek

3. Wilgotność
70%-80%

4. Rozród w hodowli
Stosunkowo łatwy samica nie powinna wykazywać agresji w stosunku do samca. W kokonie może być ponad 200 jaj. Młode lęgną się w kilka tygodni od momentu złożenia.

5. Temperament
Ptasznik cechujący się znaczną agresją i nieprzewidywalnością

6. Dostępność w handlu
Średnio dostępny. Często mylony z Chilobrachys huahini i sprzedawany niekiedy pod błędną nazwą.

Ptasznik który bardzo bogato pajęczynuje. Niekiedy znacznie bardziej niż ptaszniki afrykańskie np. P.murinus czy C.darlingi. Lubi kopać nory to też warto dać nieco większą warstwę podłoża. Dodatkowo wskazane są różnego rodzaju korzenie czy patyki - po to żeby pająk miał na czym oprzeć konstrukcję swego gniazda. Ch.andersoni jest bardzo szybkim i agresywnym pająkiem. Dysponuje on silnym jadem, dlatego za tego pająka powinny brać się osoby z doświadczeniem w hodowli ptaszników.

Bibliografia
Pocock, R.I. 1895. On a new and natural grouping of some of the Oriental genera of Mygalomorphae, with descriptions of new genera and species. Ann. Mag. nat. Hist. (6) 15: 165-184. [p. 172].