Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Poecilotheria metallica

2. Nazwa polska
brak

3. Nazwy handlowe
Gooty Ornamental Tarantula

4. Środowisko życia
Ptasznik nadrzewny.

5. Występowanie
Indie (Okolice: Gooty).

6. Wygląd
Ptasznika zdobią ornamenty charakterystyczne dla całego rodzaju Poecilotheria. Uważany za najpiękniejszego przedstawiciela nie tylko swojego rodzaju, ale także ogólnie wszystkich ptaszników. U dorosłych samic dominują różne odcienie niebieskiego, a także barwy bieli oraz kremowe. Odnóża od spodniej strony są także niebieskie, z wyjątkiem goleni (tibia), na których znajdują się plamki koloru żółtego. Istnieją teorie o różnych odmianach barwnych P. metallica, jednak żadna z nich z nie jest potwierdzona. Najczęściej mówi się o odmianie ciemnej (tzw. black), która w porównaniu do nominalnej nie ma niebieskiego koloru, który jest zastępowany właśnie przez czarny. Jednak jak wynika z opinii doświadczonych hodowców z zachodu (którzy mają większy dostęp do tego gatunku i od dłuższego okresu czasu), szczególnie tych z Wielkiej Brytanii oraz Niemiec, to nie istnieje taka odmiana barwna. Dzięki wieloletnim obserwacjom doszli do wniosku, że samice wraz z wiekiem stopniowo ciemnieją, aż w końcu całkiem tracą niebieską barwę na rzecz czarnej w podeszłym wieku. U dorosłych samców po ostatniej wylince ornamenty znacznie zanikają, a kolorystyka przybiera bardziej jednolitą formę.

Jest to jedna z najmniejszych Poecilotherii, samice dorastają do 5-6 cm długości ciała i ok 16 cm z odnóżami. Samce rosną stosunkowo mniejsze, osiągając dojrzałość około 4 cm długości ciała, po osiągnięciu dorosłości nie wyrastają im haki, jedynie bulbusy.

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
25x25x40cm

2. Temperatura
27-29 stopni w dzień i 20-22 stopnie celsjusza w nocy.

3. Wilgotność
70-80%

4. Rozród w hodowli
Rozmnożenie tego gatunku jest nie lada wyzwaniem dla każdego hodowcy. W Europie rzadko się to udaje, choć dzięki szybkiemu rozwojowi terrarystyki staje się to jednak co raz częstsze. W samej Polsce zaledwie jednemu hodowcy udało się rozmnożyć ten gatunek (pisząc ten opis mamy schyłek 2009 roku) , uzyskując młode wyklute z kokonów pochodzących od dwóch różnych samic. Opisując problemy z rozmnażaniem P. metallica, trzeba zacząć od krótkiego objaśnienia.

Gatunek ten, jak już wyżej napisałem, rzadziej był rozmnażany w niewoli, młode nie są tak odporne jak inni, częściej spotykani w hodowlach przedstawiciele tego rodzaju, a duże osobniki bardziej zależne od zmian klimatycznych, którymi ich zegary biologiczne się sugerują. Wynika to z tego m.in., że obecnie większość hodowców, którzy trzymają dziesiątki, setki, tysiące pająków, nie ustawiają odpowiedniej temperatury indywidualnie dla poszczególnych rodzajów, nie mówiąc już o gatunkach - kable grzewcze rozciągnięte po całych regałach czy po prostu stałe ogrzewanie pomieszczenia w dzień i w nocy robi swoje. Większość gatunków w drodze doboru naturalnego z pokolenia na pokolenie zostało przyzwyczajone do tego, w końcu w naturze nie raz te zwierzęta były zmuszone przystosować się do zmian klimatu. Tym sposobem praktycznie wszystkie częściej spotykane w hodowlach ptaszniki dobrze rozwijają się w temperaturze koło 26-29 stopni niezmiennej przez wszystkie pory roku (i odpowiednio zmniejszonej w nocy). Jeśli sam rozwój P. metallica nadal może przebiegać prawidłowo w takiej temperaturze, to jednak w przypadku prób rozmnażania, brak symulacji zmian pór roku może doprowadzić do totalnego niepowodzenia. Nie będę się rozpisywał na temat dokładnych zmian klimatycznych na terenie występowania tych pająków. Chcę zwrócić jedynie uwagę, że zmiany temperatur musiałyby się wahać od 25-26 stopni Celsjusza oraz 65% wilgotności w okresie suchym, aż do 30-35 stopni w szczytowym momencie i schodząc następnie do ok 27-28 stopni oraz zwiększając wilgotność do 80%, symulując tym samym porę wilgotną. Zaleca się pozostawienie kokonu pod opieką samicy.

Samice często nie akceptują swoich partnerów, zjadając ich zanim dojdzie do kopulacji, jednak jeżeli samica już zaakceptuje partnera, to przy dostępie do pokarmu, może z samcem przebywać w jednym terrarium nawet kilka miesięcy. Najczęściej aktywne i chętne do kopulacj w nocy, w godzinach pomiędzy 1 a 5 nad ranem. Potrafią się poprzez godowe sygnały w postaci stukania przednimi odnóżami odnaleźć nawet pomimo osobnych terrariów znajdujących się chociażby na oddalonych od siebie półkach czy regałach.

5. Dostępność w handlu
Opisane powyżej problemy z rozmnażaniem tego gatunku, sprawiają że zwierzęta te są nie lada rarytasem trudno dostępnym na rynku i zarazem bardzo drogim jak na przeciętne ceny ptaszników.

Szybki i agresywny ptasznik, jednak jeśli ma możliwość odwrotu do gniazda lub po prostu inną drogę ucieczki, to obronę stawia zwykle na drugim miejscu. Gniazda za młodu budują przy ziemi a czasami się pod nią podkopują wzmacniając konstrukcje siecią. Duże osobniki szukają gotowych kryjówek w postaci dziupli, szczelin oraz korzeni, które ewentualnie osłaniają dodatkowo siecią i ziemią.Jak wszyscy przedstawiciele tego rodzaju, nadają się do hodowli grupowych. Ze względu na jadowitość, szybkość, gwałtowny temperament, stanowczo nie są polecane początkującym hodowcom. Nie wyczesują włosków parzących z odwłoka.