Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Eucratoscelus pachypus

2. Nazwa polska
brak.

3. Nazwy handlowe
Tanzanian Stoutleg Baboon

4. Środowisko życia
Tereny półpustynne, najczęściej sawanny

5. Występowanie
Tanzania i Kenia



6. Wygląd
Ptasznik zazwyczaj jest barwy brązowej, młodsze są nieco jaśniejsze w odcieniach brązu i szarości. Ostatnia para odnóży jest bardzo rozwinięta i bardziej masywna niż pozostałe. Dodatkowo bogato pokryta włoskami, a wszystko po to żeby pająk nie miał problemów z kopaniem w podłożu. Odwłok jak i ostatnie odnóża są znacznie ciemniejsze niż reszta ciała pająka. Ptasznik dorasta zazwyczaj do 4-5DC

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
20x30x30 plus 10-15cm podłoża, aby ptasznik mógł swobodnie kopać.

2. Temperatura
25*C-28*C w nocy lekki spadek.

3. Wilgotność
60%-70%

4. Rozród w hodowli
Ten ptasznik na polskim rynku pojawił się od niedawna, więc skompletowanie pary nie będzie łatwe. Ponadto samce w tym gatunku nie trafiają się często, co utrudnia dobranie pary. Do tej pory żaden polski hodowca nie rozmnożył tego gatunku.

5. Temperament
Ptasznik cechujący się znaczną agresją

6. Dostępność w handlu
Na Polskim rynku od niedawna. Średnio dostępny

Bardzo ciekawy ptasznik zarówno pod względem anatomicznym jak i w zachowaniu. Kopie głębokie proste korytarze, lecz często widywany jest na powierzchni. Obdarzony silnym jadem, dodatkowo agresywny, lecz woli schować się do nory niż atakować. Polecany doświadczonym hodowcom.

Bibliografia
Schmidt, G. & V. von Wirth. 1990. Eine neue Vogelspinnenart aus Tansania Eucratoscelus pachypus sp. n. (Araneida: Theraphosidae: Harpactirinae). Arachnol. Anz. 6: 11-14. [p. 11, f. 1-2].

Gallon, R.C. 2002. Revision of the African genera Pterinochilus and Eucratoscelus (Araneae, Theraphosidae, Harpactirinae) with description of two new genera. Bulletin of the British Arachnological Society 12: 201-232.

Gallon, R.C. 2004. Captive breeding Eucratoscelus pachypus. Journal of the British Tarantula Society 19(3): 78-81.

Merten, T. 2006. Der Biss einer Eucratoscelus pachypus Schmidt & von Wirth 1990 und seine Folgen. ARACHNE 11(3): 30-31.

VUONG, C.T. 1993. Description et maintenance d' EUCRATOSCELUS pachypus (Schmidt & Von Wirth, 1990). Arachnides 17.