Informacje ogólne
1. Nazwa łacińska
Avicularia avicularia

2. Nazwa polska
brak

3. Nazwy handlowe
Pinktoe tarantula, Whitetoe Tarantula, Aranea avicularia, Aranea vestiaria, Mygale avicularia, Mygale testacea, Mygale scoparia, Mygale hirsutissima, Avicularia vestiaria, Avicularia vulpine, Avicularia vestaria.

4. Środowisko życia
Ptasznik nadrzewny. Zamieszkuje lasy deszczowe.

5. Występowanie
,

6. Wygląd
Karapaks jest koloru granatowego, przechodzącego w czerń. Odwłok i odnóża są koloru czarnego. Odwłok pokryty jest rudymi włoskami, natomiast odnóża jasnymi włoskami. Samice wielkości 5-6 cm DC, samce około 4- 4,5cm DC.

Informacje hodowlane
1. Wielkość terrarium
20x20x30cm

2. Temperatura
W dzień: 25-28 stopni Celsjusza. W nocy 22-23 stopnie.

3. Wilgotność
70-85%

4. Rozród w hodowli
Jak u większości Avicularii rozmnażanie nie sprawia problemu. Samica nie jest zazwyczaj agresywna w stosunku do samca, a samiec może przebywać w terrarium samicy nawet kilka dni. Kokon budowany jest w 2-5 miesięcy od kopulacji. W kokonie znajduje się od 50 do 180 młodych.

5. Temperament
Pająk dosyć szybki, jednak nie jest agresywny i prawie zawsze wybiera ucieczkę.

6. Dostępność w handlu
Łatwo dostępny

Pająk ze względu na słaby jad i małą agresywność polecany jest dla początkujących hodowców. Małym problemem może być jego szybkość. Rozmnażanie gatunku nie sprawia problemów. Słuszne jednak wydają się opinie o padaniu małych Avicularii. Opinie na ten temat są podzielone. Niektórzy twierdzą, że pająki są wrażliwe na nagłe spadki temperatury i wilgotności, z kolei inni hodowcy twierdzą, że śmierć wywołana jest małą powierzchnią życiową. Zminimalizowanie, więc zgonów wśród tych pająków wiąże się z dbaniem zarówno o stabilność parametrów w terrarium jak i zapewnieniem im odpowiedniej ilości miejsca (np. od L1 trzymanie w pojemnikach na mocz, zamiast tradycyjnych kliszówek). Warto dodać także, że Avicularie bardzo dobrze trzyma się w grupie. Owszem, występują akty kanibalizmu, jednak są one pojedyncze i dotyczą zazwyczaj słabych i osowiałych osobników. Jako ciekawostkę dodam również, że ptaszniki te są świetnymi pływakami.

Zapraszamy TUTAJ, do podzielania się opinią o tym gatunku.
Bibliografia
Linnaeus, C. 1758. Systema naturae per regna tria naturae, secundum classes, ordines, genera, species cum characteribus differentiis, synonymis, locis. Editio decima, reformata. Holmiae, 821 pp. (Araneae, pp. 619-624).

Ashley, N. 1988. The pink toed bird eater (Avicularia avicularia). Journal of the British Tarantula Society 4(1): 27-28.

COT, D. 1991. Fiches d'élevage d'Euathlus albopilosa, E. vagans et Avicularia avicularia. Arachnides 9.

LAMOUILLE. M. 1991. La "Matoutou" guyanaise, Avicularia avicularia (Linné 1758). Une mygalomorphe opportuniste et anthropophile. Arachnides 9.

Lilley, D. 1986. Observations on the pink toed tarantula. The Cobweb September 1986: 7.

Marshall, S.D. 1998. Pink-toe bondage ? an artifact of bad housing. Webbings 1(1): 6.

Norton, D. 1988. Observations on breeding the pink toe. Journal of the British Tarantula Society 3(4): 21-23.

Stradling, D.J. 1978. The growth and maturation of the "tarantula" Avicularia avicularia (Linnaeus). Zool. J. Linn. Soc. 62: 291-303.

Stradling, D.J. 1994. Distribution and behavioral ecology of an arboreal 'tarantula' spider in Trinidad. Biotropica 26(1): 84-97.

Stropes, D. 1994. The miracle spider. Forum Magazine of the American Tarantula Society 3(4): 95-97.

Verdez, J.-M. 1991. Morsure d'une Avicularia avicularia (Linné 1758) et ses conséquences. Arachnides 9.

Verdez, J.-M. 1992. Notes sur la reproduction d'Avicularia avicularia (Linné, 1758) (Theraphosidae, Aviculariinae). Arachnides 12.

Verdez, J.-M. 1993. Notes on the reproduction of Avicularia avicularia (Linne, 1758). Journal of the British Tarantula Society 9(1): 22-24.