Pająk ten należy rodziny omatnikowatych (Theridiidae), jest krewnym pospolitych ?wdówek? z rodzaju Steatoda.
Zawijaki pospolicie występują w ogrodach. Zamieszkują liście roślin, np. jeżyn i róż, w których tworzą swoje sieci i oprzędy. Prowadzą skryty tryb życia i dlatego nie rzucają się w oczy tak, jak inne ogrodowe pająki ? krzyżaki, pogońcowate lub skakuny, choć w rzeczywistości bywają od nich liczniejsze.

Pająka tego dość łatwo oznaczyć, jego kulisty odwłok ma jasnożółtą barwę z kilkoma ciemnymi plamkami. Odnóża i głowotułów blade, zielonożółte.

Samica osiąga długość ciała ok.0,7 cm, samiec nieco mniej. Jest też smuklejszy i posiada bulbusy na nogogłaszczkach, służące do kopulacji.

Zawijak żółtawy żywi się drobnymi bezkręgowcami, głównie latającymi, muchówkami i błonkówkami. Potrafi pokonać nawet pszczołę lub osę, stąd można przypuszczać, że posiada dość mocny jad, jak na pająka tej wielkości. Człowiekowi jednak nie zagraża, chociaż osobiście nie miałem wątpliwej przyjemności ukąszenia, więc zwyczajnie nie wiem, jakie objawy może ono powodować.

Hodowla tego przedstawiciela omatnikowatych nie nastręcza zbyt wielu trudności. Nie potrzebuje on wiele miejsca, przezroczysty pojemnik na mocz, lub jeszcze lepiej ? owalny, pionowy pojemnik po patyczkach do uszu, nadadzą się doskonale.

Jako podłoże używamy ziemi ogrodowej lub włókna kokosowego. 2-3 razy w tygodniu nawilżamy, tak aby zawsze było lekko wilgotne, tym bardziej, jeśli do wystroju użyjemy żywej roślinki.
Rośliny są środowiskiem życia tego pająka i w związku z tym powinny się w jego terrarium znaleźć. Mogą być wspomniane żywe, mogą być także sztuczne, ważne, aby miały dość szerokie liście, bo takie ten pająk wybiera na schronienie.

Karmienie: muchy, komary, mole, ćmy, wylęg świerszcza/karaczana. Larwy owadów też mogą być, ale musimy je umieścić na sieci tak, aby nie spadły na podłoże, wówczas będą dla pająka nieosiągalne.

Jeśli mamy pod ręką dorosłą parę tych pająków, możemy pokusić się o rozmnożenie ich. Samiec, jak u większości przedstawicieli swojej rodziny, jest zjadany po kopulacji. Samica składa kokon zwijając liść. Kokon jest charakterystycznie szaroniebieski, kulisty i nieduży. Młode osobniki od początku są sprawnymi łowcami, budującymi miniaturowe sieci łowne. Żywią się drobnymi bezkręgowcami, takimi jak skoczogonki, muchówki czy mszyce.

Zawijak żółtawy (Enoplognatha ovata)
Rodzina: omatnikowate
Długość ciała: 0,5-0,7cm
Środowisko: ogrody, krzewy
Pożywienie: drobne bezkręgowce: ćmy,
muchówki, błonkówki



Tekst i zdjęcia - Jakub Topor