Pająki należące do Zodariidae, którę pragnę wam teraz przedstawić należą do myrmekofagów, co oznacza, że żywią się wyłącznie mrówkami. Niby nic specjalnego. Ot, co zwykłe polowanie, a następnie konsumpcja ofiary. Nic bardziej mylnego! Przez wiele lat ewolucji te małe pajączki wykształciły szereg przystosowań, które sprawiają, że w szeregach mrówek są one cichymi zabójcami. To co sprawia, że ich polowania się tak dokładne i przemyślane jest wrodzona ostrożność, która pozwala im przeżyć starcie z tak groźnym przeciwnikiem w krainie owadów jakim jest mrówka.
Schematycznie postaram się przedstawić poszczególny fazy tego polowania. Zodarion sp. (badania dotyczące polowania robione były na dwóch gatunkach: Zodarion germanicum i Zodarion rubidum).

I – pająk w tej fazie lokalizuje nadchodząca mrówkę. Już tutaj można zaobserwować pierwszy etap specjalizacji jaką jest wybór ofiary. Pająki te polują na mrówki gatunków średniej wielkości. Dlaczego? Hipotezy są dwie: albo u młodych mrówek brak jest feromonu przyciągającego pająki, albo strata energii przeznaczona na atak jest zbyt duża w stosunku do zysku. Duża mrówka z kolei może mieć zbyt silny pancerz którego pająk nie będzie w stanie spenetrować kłami.

II – pająk rozpoczyna szarże na mrówkę od jej bocznej strony.

III – atak następuje poprzez ugryzienie mrówki w ostatnie odnóże. Chodzi tutaj o zminimalizowanie możliwości kontaktu ze szczękami mrówki. Atak jest szybki i precyzyjny. Ugryzienie następuje tylko raz. Jad paraliżuje mrówkę po około 3,5 minuty.

IV – natychmiastowa ucieczka chroni pająka przed atakiem ze strony ugryzionej mrówki.

V- po upływie kilku (od 2-30min) pająk rozpoczyna poszukiwanie sparaliżowanej ofiary. Tutaj również zachowuje ostrożność, gdyż po zbliżeniu się najpierw kilkakrotnie dotyka ofiary, aby sprawdzić czy ta jest oby na pewno sparaliżowana (jeśli nie, pająk szybko się oddala). Dopiero po upewnieniu się, zabiera mrówkę w inne miejsce w celu żerowania.

Dodam tylko, że Zodarion sp. wybiera mrówki jako swój główny i jedyny cel. W badaniach nad tym gatunkiem nie wykazywał on zainteresowania takimi owadami jak: pszczoła, muszka owocówka, szarańcza wędrowna, ślimak. Ewentualne rzadkie i małe zainteresowanie wykazywał jeśli chodziło o termity, które były atakowane.

Źródło: PREDATORY BEHAVIOR OF TWO EUROPEAN ANT-EATING SPIDERS (ARANEAE, ZODARIIDAE) Stano Peka´r1: Department of Zoology and Ecology, Faculty of Science, Masaryk University, Kotla´rska´ 2, 611 37, Brno, Czech Republic