Dla właściwego rozwoju kokonu i w rezultacie do narodzin młodych ptaszników przy inkubacji należy zadbać o trzy podstawowe warunki ? temperaturę w przedziale 27-28°?, niezmienną wilgotność, utrzymującą się na poziomie nie niższym niż 60-70% (nie ma informacji o odgórnym limicie wilgotności) i regularnym obracaniu kokonu.

Możemy wyróżnić dwa podstawowe rodzaje inkubacji: inkubację naturalną (kokon zostawiamy pod opiekę samicy) oraz sztuczną.

Inkubacja naturalna

Jak zostało powiedziane wcześniej, inkubacja naturalna polega na pozostawieniu kokonu pod opieką samicy. Tym samym wszystkie problemy związane z utrzymaniem jajeczek przy życiu oraz ich właściwym rozwojem wewnątrz kokonu ?spoczywają na jej barkach?.

Przy inkubacji naturalnej żadna dodatkowa ingerencja z naszej strony nie jest konieczna. Wręcz przeciwnie, należy zapewnić samicy spokój, wykluczając wszystkie czynniki mogące ją niepokoić. Powinniśmy ograniczyć się jedynie do działań mających na celu utrzymywanie odpowiedniej temperatury i wilgotności w terrarium. Równie ważne jest regularne dostarczanie pożywienia. Zaobserwowano bowiem, że jednym z powodów, dla których samica pożera kokon, może być nie zapewnienie jej odpowiedniej ilości pokarmu.



Inkubacja sztuczna

Ten rodzaj inkubacji można prowadzić na dwa sposoby: mechaniczny albo manualny.

W pierwszym przypadku kokon umieszczamy w mechanicznym inkubatorze, który dba o wszystkie niezbędne warunki dla właściwego rozwoju kokonu: automatycznie utrzymanuje odpowiednią temperaturę i wilgotność oraz automatycznie obraca kokon 3 do 5 razy w ciągu dnia.

W drugim przypadku kokon trzymamy w specjalnie przygotowanym inkubatorze (pokazanym na rysunku) o cylindrycznym kształcie, zbudowanym ze szklanego albo plastikowego pojemnika z otworami wentylacyjnymi w dolnej części, poniżej której znajduje się materiał dobrze absorbujący i trzymający wilgoć (dla przykładu, vermiculit). W wyższej części inkubatora umieszczamy cylindryczny pojemnik, który jest oddzielony od pokrywki wyposażonej w dziurki wentylacyjne za pomocą nylonowej wkładki (całość przypomina budową hamak). W cylindrze tym umieszczamy kokon. W tym przypadku sami musimy zadbać o regularne obracanie kokonu.



Poza nielicznymi gatunkami ptaszników kokon może być odebrany samicy po 21 dniach, gdy jaja z reguły znajdują się w pierwszej fazie nimf. Poza małymi gatunkami takimi jak Holothele incei, kokon może być odebrany samicy wcześniej, ponieważ u tych gatunków rozwój jaj odbywa się szybciej.

Nie należy się przejmować jeżeli odebraliśmy kokon samicy 21. dnia, a po otwarciu go okazało się, że jaja jeszcze nie są w stadium nimfy. Stanie się to w ciągu kilku następnych dni (jeżeli oczywiście nie są one uszkodzone).

Nawiązując do informacji jakie podaje Ray Gabriel (2003), jaja ptasznika z gatunku Psalmopoeus pulcher odebrane samicy 19. dnia leżały w inkubatorze, a nimfami I stały się dopiero po 7 dniach.

Teraz kilka sów o konieczności obracania kokonu, którym zajmuje się samica podczas naturalnej inkubacji.

W rzeczywistości zabieg ten ma na celu rozkładanie ciśnienia i obciążenia, jakie wywierają na siebie ścianki jaj, a poza tym zapewnia również dobrą wentylację i napływ świeżego powietrza do wnętrza kokonu. Obracanie jest niezbędne jedynie, gdy inkubacja odbywa się w jego wnętrzu. Jaja rozłożone równomiernie na powierzchni użytej w inkubatorze nie muszą być obracane. W takim przypadku należy jedynie kontrolować wilgotność, tak aby nie była ona zbyt wysoka, żeby uniemożliwić rozwój pleśni. Przeciwnie, jeżeli kokon nie został odebrany samicy, pleśń często pojawia się na części, którą był zwrócony w stronę podłoża (zauważyłem to u połowy kokonów, które pozostawiłem pod opieką samicy).

Nie obracamy również jaj w pierwszym stadium nimfy (?jaja z odnóżami?) które jeszcze nie przyjmują pokarmu i nie poruszają się. Jednakże nimfy w drugim stadium stają się mobilne i mogą uciec z inkubatora.

Nimfy II po linieniu stają się pająkami i po kilku dniach mogą być przełożone do oddzielnych pojemników.

Uwaga

Odwołując się do informacji, jakie podaje Ray Gabriel, u Poecilotheria formosa mogą wystąpić nawet 4 stadia nimfy (zwykle ogromna większość gatunków posiada 2 stadia larwalne). Zauważono to także u innych gatunków tego samego rodzaju: P. metallica i P. miranda posiadają 3 stadia. Prawdopodobnie jest to wymuszone potrzebą opóźnienia całego procesu na wypadek rozpoczęcia się pory deszczowej.

Podsumowanie

Zauważmy, że w ostatnich dziesięcioleciach odnotowano wiele rozmnożeń ptaszników w prywatnych hodowlach. W Czechach, Niemczech, Holandii, Francji, USA i Kanadzie prowadzi się regularne giełdy terrarystyczne. Giełdy te gromadzą kolekcjonerów i miłośników, którzy dzielą się swoimi doświadczeniami w prowadzeniu hodowli. Prowadzi się rozmowy o problemach związanych z hodowlą i prowadzi wymianę handlową, aby wzbogacić swoje kolekcje nowymi gatunkami.

Aktualnie w Rosji oraz w krajach byłego Związku Radzieckiego jest bardzo niewielu entuzjastów ptaszników, którzy na poważnie zajmują się ich hodowlą, brak jest literatury fachowej, ograniczona jest również oferta ptaszników w handlu, a ceny większości z nich są bardzo wysokie, ponieważ pająki sprowadzane są z zagranicy.

Tylko w 2000 roku, po długiej przerwie w rozmnażaniu pająków (przypadki rozmnożenia odnotowano na początku lat 90-tych, D. Pateleev i I. Zhidov, Moskwa oraz w roku 1998 ? Emil Morozowi, Moskwa), autor wraz z moskiewskimi kolegami ? Eugleny Yu. Rogov i Igor Arhangelsky ? przeprowadził kilka rozmnożeń takich gatunków jak: Psalmopoeus cambridgei, Avicularia sp. "huriana", A. versicolor, Lasiodora parahybana, Brachypelma albopilosum, B. sp. "vagans", Haplopelma lividum, H. schmidti, "Nhandu chromatus", Stromatopelma calceatum, Acanthoscurria sp. "musculosa", A. broklehursti, Nhandu coloratovillosus, Grammostola rosea, Chromatopelma cyaneopubescens etc.

Również kilku innych hodowców rozmnażało z sukcesami ptaszniki w ciągu ostatnich 2-3 lat, a więc możemy przypuszczać, że hobby to staje się w Rosji coraz popularniejsze, a pająki nie są już dzisiaj aż tak niezwykłymi ?ulubieńcami?.

W najbliższej przyszłości planujemy przeprowadzenie kilku innych projektów związanych z rozmnożeniem ptaszników.

Tłumaczenie: Spiritfall

Serwis bestiae posiada zezwolenie na tłumaczenie tego artykułu.
Źródło: http://www.tarantulas.tropica.ru/en/node/596